Konstancja Biernacka była córką Antoniego Małachowskiego, wojewody mazowieckiego, i Katarzyny z Działyńskich, wojewodzianki gnieźnieńskiej. Około 1794 została żoną kasztelana sieradzkiego Pawła Biernackiego. Konstancja wybrała miejsce na rezydencję jej syna Stanisława w Małkowie, gdzie następnie zamieszkała. Zgromadziła cenny księgozbiór, kolekcjonowała pamiątki przeszłości, które jednak uległy rozproszeniu. Ocalało tylko kilkadziesiąt książek w języku francuskim należących obecnie do zbiorów muzealnych. Była autorką książek pedagogicznych, m.in. „Rozmowy Pawlunia z Babunią.”
Typy pokojów
Apartament Walentyny Pstrokońskiej
Walentyna Pstrokońska to właściwa twórczyni salonu artystycznego we dworze małkowskim. Sama uzdolniona artystycznie, związana przyjaźnią z Zygmuntem Andrychiewiczem, otaczała się ludźmi sztuki. Wśród gości salonu artystycznego należy wymienić Władysława Reymonta, Zygmunta Andrychiewicza – malarza, Stanisława Jagmina – rzeźbiarza i ceramika, Czesława Tańskiego – malarza i pioniera lotnictwa (namalował w salonie pałacu plafon „Jutrzenka”), Antoniego Kamieńskiego – pierwszego rysownika „Tygodnika Ilustrowanego”, Mariana Trzebińskiego – malarza oraz Ninę Aleksandrowicz-Homolacsową – malarkę.
Studio Stanisława Skarżyńskiego
Stanisław Skarżyński (ur. 1899 w Warcie, zginął w 1942 na Morzu Północnym) – pułkownik pilot Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, pierwszy Polak, który przeleciał Atlantyk, ustanawiając tym samym światowy rekord odległości lotu. Jego pomnik stoi na honorowym miejscu, na warckim rynku.
Studio Stanisława Szukalskiego
Stanisław Szukalski, czyli Stach z Warty (ur. w 1893 w Warcie)– polski rzeźbiarz, malarz, rysownik, projektant i teoretyk, przywódca Szczepu Rogate Serce. Działał głównie na terenie Stanów Zjednoczonych. Pod koniec życia przyjaźnił się z rodziną Di Caprio. Leonardo Di Caprio wyreżyserował film dokumentalny pt. „Struggle: The Life and Lost Art of Szukalski”, który został pokazany podczas amsterdamskiego Międzynarodowego Festiwalu Filmów Dokumentalnych w 2018 r.
Pokój Marii Pstrokońskiej
Maria Pstrokońska, zwana Nuną, córka Walentyny, to przedwojenna właścicielka Małkowa, kobieta pełna pasji, intelektualistka i zdolna artystka malarka. Od 1911 do ok. 1921 r. mieszkała wraz z mamą i Zygmuntem Andrychiewiczem w Paryżu, gdzie pobierała nauki malarskie. Często podróżowali po południowej Europie w poszukiwaniu inspiracji. Na terenie pałacu i parku znajduje się gra terenowa “U Marii Pstrokońskiej w Pałacu w Małkowie” – zachęcamy do spaceru. https://questy.org.pl/quest/spacer-z-maria-pstrokonska
Pokój Stanisława Jagmina
Stanisław Jagmin, to rzeźbiarz, pierwszy polski ceramik artystyczny i ceniony pedagog sztuki użytkowej. W 1906 r. pokazał w warszawskiej Zachęcie nowatorskie naczynia i rzeźby ceramiczne. Bywalec salonu artystycznego w Małkowie od 1897 r. Niefortunny kandydat do ręki Marii Pstrokońskiej. Twórca pomników Władysława Reymonta i Zygmunta Andrychiewicza w parku małkowskim.
Pokój Aleksandra Zelwerowicza
Aleksander Zelwerowicz, znany aktor i reżyser bywał gościem salonu artystycznego Pań Pstrokońskich. Najbardziej ceniony jego okres twórczości teatralnej przypada na sezon 1920/1921, kiedy był dyrektorem Teatru Miejskiego w Łodzi. W jego zespole występowali w tym czasie m.in. Stefan Jaracz i Kazimierz Junosza-Stępowski.
Pokój Adama Krzyżanowskiego
W roku 1929 Adam H. Krzyżanowski kupił majątek w Małkowie od Marii Pstrokońskiej, z prawem dożywocia dla Pań Pstrokońskich.
Krzyżanowski wspierał ideę salonu artystycznego i często w nim gościł.
Pokój Z. Andrychiewicza
Zygmunt Adrychiewicz, w Małkowie zwany Mistrzykiem, polski malarz, który uczył malarstwa Marię Pstrokońską, a z jej matką, Walentyną przyjaźnił się przez wiele lat. Swoje obrazy prezentował na wielu wystawach, m.in. od 1886 w galerii Zachęta i w warszawskim salonie Krywulta, w latach 1889 i 1900 na Wystawach Powszechnych w Paryżu. W latach 1899-1918 wraz z Paniami Pstrokońskimi kilkakrotnie odwiedzał Włochy i Francję. Dzięki swoim kontaktom, pomagał tworzyć salon artystyczny w Małkowie. W 1933r. Pstrokońskie ufundowały mu pomnik w parku. Mieszkał w Małkowie aż do wybuchu wojny.
Pokój Czesława Tańskiego
Czesław Tański, zwany pieszczotliwie Tańsiem, zapewne poznany w Paryżu, bywał w Małkowie już jako młody artysta. Panie Pstrokońskie ufundowały stypendium dla młodego Tańskiego, dzięki któremu mógł się dalej uczyć. Zapewne miały w ten sposób drobny wkład w fakt iż nazywany jest ojcem polskiego lotnictwa. Tański namalował w salonie w Małkowie plafon pt. „Jutrzenka.”